Železnička stanica Mokrin nalazi se na istorijskoj pruzi Segedin – Kikinda – Temišvar, koja je otvorena je za saobraćaj 15. novembra 1857. godine. Nalazila se na trasi čuvenog Orijent ekspresa, koji je saobraćao između Pariza do Konstantinopolja.
Prema rečima istoričara Miloša Despotova, voz se ovde zaustavljao da dopuni rezerve vode, za pogonsku paru, jer je voda u Mokrinu po sastavu bila najmekša od svih na celoj trasi.
Stanična zgrada izgrađena je po jednom od tipskih projekata, korišćenih u vreme širenja železničke mreže u tadašnjoj carevini. Razlikuje se od kasnijih staničnih zgrada koje su bile rasprostranjene na prostoru tadašnje Torontalske županije. Podignuta je 1860. godine kao prizemna zgrada od opeke, sa službenim prostorijama, čekaonicom i stanom šefa stanice (Simić 2021: 51). Zgrada ima oblik izduženog pravougaonika, dužom stranom okrenutog prema šinama. Bočna krila imaju po 5 osa sa otvorima. Otvori su smešteni su stepenasto uvučene plitke niše, iznad kojih se nalazi segmentni luk. Centralni korpus nije naglašen rizalitom, već timpanonom i dvovodnim krovom. Prema šinama, ovaj korpus ima dva otvora, dok je prema naselju jedan, glavni ulaz. Dekoracija u vidu imitacije kamena oko otvora i na uglovima zgrade je vremenom nestala, pa danas vidimo ravno omalterisane fasade. Sačuvana je originalna ograda prema šinama. U unutrašnjosti prijemne zgrade je sačuvan deo originalne opreme železničkih stanica iz 19. veka. Najinteresantniji prostor je nekadašnja šalter sala.
Nekadašnji standardi uključivali su i topografske podatke o stanici i jedinstveni kod železničkog objekta. Na fasadi prijemne zgrade se nalaze table sa nadmorskom visinom (83) i kodnom oznakom železničkog objekta (11920-31). Uklanjanje tabli nije bilo dozvoljeno i kažnjavano je prema važećim zakonima.
Saobraćaj sa Segedinom prekinut je 1944. godine, kada je srušen most preko Tise. Železnički saobraćaj između Mokrina i Kikinde obavljan je određeni period i posle Drugog svetskog rata. Kompleks je obuhvatao veliki broj železničkih objekata. Neki su prenamenjeni i danas se koriste za stanovanje, a drugi, uključujući i samu prijemnu zgradu, polako propadaju. Stanica je napuštena kada je pruga zatvorena i saobraćaj do danas nije obnovljen. Danas se pruga jedva vidi, a unutrašnjost prijemne zgrade je u velikoj meri demolirana.
