Po kilku dekadach prób włączenia Velikiego Bečkereka, centrum hrabstwa, do kolejowej sieci monarchii, 8 lipca 1883 roku otwarto linię kolejową Velika Kikinda (Nagykikinda) – Veliki Bečkerek (Nagybecskerek) o prędkości 45 kilometrów na godzinę. Ze względu na duży ruch, wczesnych latach trzydziestych XX wieku prędkość została zwiększona do 60 kilometrów na godzinę, a linia została uznana za drugorzędną linię główną. Była to pierwsza linia lokalna w hrabstwie Torontal, utrzymywana przez spółkę kolejową Velika Kikinda – Veliki Bečkerek (1882). Ustawa o budowie linii z 1881 roku, oprócz innych parametrów, określiła również podstawowe przepisy dotyczące obiektów kolejowych. Zgodnie z ustawą, budowa budynków na tej trasie miała być ograniczona do minimum. Planowano również, że budynki recepcyjne będą budowane z cegły, a budki strażnicze z materiałów mieszanych lub z gliny. Magazyny na towary miały być wykonane z drewna z ceglaną podstawą, a garaże dla lokomotyw z drewnianymi ścianami i wypełnieniem. Należało budować jedną budkę strażniczą co 4 km. Budynki stacji, z wyjątkiem przystanków, miały mieć dwie poczekalnie. Nie było obowiązku zapewniania w stacjach przestrzeni na obiekty użyteczności publicznej, takich jak poczta, telegraf, policja i wojsko. Magazyn na towary zapewniano przy każdej stacji. Inżynier Molnár Mihály zaprojektował stację kolejową w Velikim Bečkereku. Przypuszcza się, że był również odpowiedzialny za dostosowanie standardowych projektów do specyficznych lokalizacji. W tej stacji gościli także wybitni ludzie tamtej epoki. Wśród nich, na przełomie XIX i XX wieku, Franz Ferdinand, zauroczony torontalskimi terenami łowieckimi, odwiedzał ją wielokrotnie. Podczas swojej pierwszej wizyty, w listopadzie 1898 roku, na stacji kolejowej, zgodnie z lokalną prasą, był serdecznie witany przez znakomite towarzystwo z hrabstwa Torontal (Németh 2003: 36). 20 marca 1882 roku, podczas politycznej wizyty na przyszłej trasie Velika Kikinda–Veliki Bečkerek, teren obok bramy Aradac został wyznaczony na miejsce budowy stacji kolejowej w Velikim Bečkereku (Anonim 1882: 12). Budynek recepcyjny był jednopiętrowy, z wyraźnie zaznaczonymi bocznymi ryzalitami. Charakterystyczne elementy architektury kolejowej pojawiają się także w tym budynku: oculus, imitacja kamienia i cegły w zaprawie, dekoracje ceglane. Część centralna w stronę torów została wzbogacona o ganek. Później, obok istniejącego budynku recepcyjnego, zbudowano jednopiętrową stację kolejową, niemal identyczną ze stacją Veliki Bečerek–Obala Begeja. Stacja kolejowa w dzisiejszym Zrenjaninie została zlikwidowana w XX wieku. Obecnie znajdują się tam mieszkania socjalne, a budynek nie jest odpowiednio utrzymywany.
