Austrijska državna železnička kompanija (StEG) osnovana je 1854. godine od strane finansijskog konzorcijuma na čelu sa Isakom Pererom, pariskim bankarom, koji je nastojao da od austrijske države otkupi sve železničke pruge koje su do tada izgrađene i funkcionisale, a zatim da ih postepeno proširi. Završetak austro-pruskog rata 1866. godine značio je da je kompanija mogla da licitira za izgradnju nove prekogranične železničke veze. Dobio koncesiju 1872. godine, počeo je da gradi železničku prugu na relaciji Hocenj–Mezimjesti, projektovanu pod rukovodstvom eminentnog železničkog inženjera Ogusta de Seres-Viečfinskog (1841–1900), šefa građevinarstva u StEG. Godine 1877. pruga je povezana sa pruskom železničkom mrežom, odakle je vodila do rudnika uglja u tadašnjem Valdenburgu, današnjem Valbžihu u Poljskoj.
Skoro dva kilometra duga železnička stanica na graničnoj stanici Mezimjesti još uvek je u svom prvobitnom obliku trougla, unutar kojeg su izgrađene radionice za popravke pruske železnice. Projektni biro kompanije, na čijem je čelu u to vreme bio inženjer Karl Engler, dosledno je koristio standardne projekte za sve tipove objekata, osim u slučaju prostrano projektovane putničke zgrade u Mezimjesti, jer je služila kao prostor za carinjenje putnika, a takođe je bez sumnje igrala ulogu u predstavljanju države u celini. Izgradnja je obavljena između juna 1876. i avgusta 1877. Izdužena jednospratna stanična zgrada se sastoji od dve sale u kojima se nalaze čekaonice prvog i drugog reda i restorani, koje su u centru spojene dvospratnim delom. U zgradu se ulazi sa ulične strane kroz osamdeset metara dugu zastakljenu verandu koja se na svom istočnom kraju spaja sa visokim, prostranim paviljonom koji je služio kao ulazni hol sa šalterima za prodaju karata (ista struktura je prvobitno trebalo da stoji i na zapadnom kraju). Ovaj neobičan arhitektonski dizajn verovatno je kreirao arhitekta Johan Ohm (1836–1905), koji je već radio pod Seresovim rukovodstvom 1873. godine na projektu najveće stanice kompanije, koja je izgrađena u Budimpešti (današnja Zapadna stanica), gde su slični paviljoni korišćeni za ulazni hol i restoran. Sličan ulazni hol, sa mansardnim krovom sa kružnim prozorima, projektovao je Ohm 1901. godine kao deo proširenja Centralne stanice u Brnu, urađenog 1903–1904.
Mezimjesti nikada, međutim, nije iskusio nivo međunarodnog saobraćaja koji se očekivao i 1939. godine carinski poslovi su ovde prestali. Godine 1947. drugorazredna čekaonica je pretvorena u pozorišnu salu, a ovde i danas nastupa poznata domaća amaterska pozorišna grupa. Od 2008. takođe je moguće na zahtev posetiti malu privatnu muzejsku izložbu kojoj se pristupa direktno iz sale.
