Kopalnia węgla kamiennego założona w 1904 r. jako kopalnia Oheim, wydobycie prowadzone było jednak już w 1899 r., kiedy to w listopadzie wydobyto na powierzchnię pierwsze kęsy węgla. W 1922 r. kopalnia znalazła się w granicach II Rzeczpospolitej i nadano jej nazwę Wujek. W latach 30-tych XX wieku była miejscem wielu strajków i wystąpień robotniczych inicjowanych przez socjalistyczne związki zawodowe i organizacje pracownicze dążące do poprawy warunków pracy. W latach 1938-1939 rocznie wydobywano w niej ok. 5000 ton węgla na dobę. W 1939 r. kopalnia znajdowała się pod zarządem niemieckim. Po 1945 r. przywrócono historyczną, polską nazwę Wujek. Kopalnia była miejscem krwawej pacyfikacji strajku górników, który miał miejsce 16 XII 1981 r. W wyniku szturmu oddziałów milicji i wojska na zakład opanowany przez strajkujących górników zginęło 9 z nich. Pacyfikacja kopalni i pamięć o zamordowanych górnikach stała się jednym z symboli oporu wobec komunizmu i władz Polski Ludowej. W 2017 r. zakład przejęty został przez jedną z największych w Polsce spółek górniczych, PGG a w 2021 roku połączony został z inną katowicką kopalnią Staszic tworząc jeden wielowydziałowy zakład górniczy pod nazwą KWK Wujek-Staszic.
Zakładowa bocznica kolejowa kopalni KWK Wujek wybudowana została w 1899 r. i do 2021 r. nieprzerwanie umożliwiała transport węgla i skał z terenu zakładu. Bocznica wyłączona została z eksploatacji po połączeniu kopalni Wujek z kopalnią Staszic ze względu na zastosowanie podziemnego systemu transportu urobku i odpadów z kopalni. Podobny los spotkał m.in. zakład przetwórstwa węgla zlokalizowany na bocznicy kolejowej. Planowane jest wydzielenie terenu dawnej bocznicy kolejowej i infrastruktury technicznej oraz przekształcenie gruntów w tereny inwestycyjne.
